Dzisiaj coś zupełnie innego: Jizō i noworoczne omochi. W jednej z moich książek do japońskiego zawarto noworoczną opowieść o kapeluszach dla Jizō. Opowieść napisana jest bardzo prostym językiem (jak dla dzieci), dlatego pozwoliłam ją sobie tutaj przepisać, a następnie przetłumaczyć. Pomyślałam, że będzie to fajny przerywnik, pomiędzy artykułami o podsumowywaniu starego roku i listami postanowień na Nowy Rok. Przy okazji przybliżę Wam noworoczny japoński zwyczaj jedzenia omochi, a także wytłumaczę kim są Jizō.
かさじぞう
むかしむかし、山の中におじいさんとおばあさんが住んでいました。
おじいさんとおばあさんはうちでかさを作っていました。あしたはお正月です。新しい年が始まります。でも、おじいさんとおばあさんはお金がなかったから、お正月のおもちもありませんでした。二人はかさを売って、おもちを買うつもりでした。おじいさんはかさを持って、町に売りに行きました。でも、だれもかさを買いませんでした。おじいさんはかなしくなりました。おじいさんは長い山道を歩いて帰りました。雪がたくさんふっていました。
「あっ!おじぞうさんだ!」雪の中におじぞうさんが六つ立っていました。おじいさんは「おじぞうさん、さむくないですか。」と聞きました。おじぞうさんは何も言いませんでした。「どうぞかさを使ってください。」おじいさんはおじぞうさんのあたまの上にかさを被せました。「一つ、二つ、三つ、四つ、五つ。」かさは五つでした。一人のおじぞうさんはかさがありませんでした。おじいさんはじぶんのかさをとりました。「このかさは古いですが、どうぞ。」と言って、おじぞうさんに被せました。
うちにかえって、おじいさんはおばあさんにおじそうさんの話しました。おばあさんは「おじいさん、いい事をしましたね」、と言いました。そのよるおそく、おじいさんはだれかのこえを聞きました。「おじいさん、おじいさん。」おじいさんは戸をあけて、びっくりしました。六人のおじぞうさんが立っていました。おじぞうさんはお正月のおもちをたくさん持っていました。
お正月のあさになりました。おじいさんとおばあさんはおもちをたくさん食べました。ふたりはとてもしあわせでした。
Co można przetłumaczyć następująco (nieco upiększyłam oryginalny, prosty tekst):
Kapelusze dla Jizō
Dawno, dawno temu, w górach, mieszkali dziadek i babcia, którzy trudnili się wyrabianiem kapeluszy. Sytuacja jest taka, że następnego dnia miało się odbywać święto Nowego Roku. Niestety dziadek i babcia nie mieli pieniędzy, za które mogliby kupić noworoczne ryżowe ciastka omochi, by móc ów Nowy Rok celebrować zgodnie z tradycją. Wykoncypowali jednak sobie, że gdyby sprzedali odpowiednio wiele kapeluszy, mogliby

 

Czytaj dalej na stronie autora

 

Pin It on Pinterest

Share This